Ralf flikt het weer!

Op 3 november trokken 8 dappere Stukkenjagers in het holst van de nacht naar Oisterwijk om aldaar, in het hol van de leeuw, aan te treden tegen de bloeddorstige gekken van de plaatselijke SV. Een tactische zet van De Stukkenjagers: ze lieten hun derdebordspeler drie kwartier later komen, dit om te voorkomen dat Stefan weer na tien minuten klaar zou zijn. Om hem toch bezig te houden, lieten we hem maar even wat lampjes verwisselen.

Na enkele uurtjes ontstond enige commotie rond bord 7. Arend-Jan trok fel van leer tegen zijn opponent Jeroen van de Rijt, omdat deze in zijn ogen een onterechte remiseclaim uitvoerde. Een principekwestie, zo bleek al snel, toen AJ het daaropvolgende remiseaanbod alsnog accepteerde. Erik, op bord 6 zichtbaar jaloers dat AJ al naar huis mocht, volgde zijn voorbeeld en liet niet lang daarna ook een halfje noteren: 1-1.

Rick speelde op bord 2 tegen een oude bekende van SVO: Bart van den Berg. De lokale held, die twee jaar geleden het kampioenschap van Oisterwijk 1 in de 2e klasse NBSB nog mee binnenhengelde, koos wellicht toch te snel voor het grote geld met zijn transfer naar Stukkenjagers 5. De critici, die toen al voorspelden dat dit zijn ontwikkeling niet ten goede zou komen, lijken gelijk te krijgen: Hij leverde vandaag al na enkele zetten een paard in, en Rick liet hem nooit terug in de wedstrijd komen, waardoor Rick zijn perfecte seizoenstart gevolg gaf: hij staat nu op 2 uit 2.

Intussen lukte het oud-Stukkenjager Jean-Marie op bord 8 nooit een vuist te maken tegen Paul Castermans, die op zijn beurt de score weer gelijktrok op 2-2.

Timardi vroeg al voor de partij of ik deze keer iets leuks over haar kon schrijven, deze ronde. Liefst iets met halsslagaders of zo. Natuurlijk kon ik niet weigeren. Welnu, Timardi zag er opnieuw beeldschoon uit toen ze, op karakteristieke wijze, een pionnetje won in een saaie kutpartij. Het overgebleven toreneindspel was vervolgens een koud kunstje voor de First Lady van Oisterwijk 1. Vooruit dan: Timardi knabbelde in een uurtje of 4 ongemerkt de halsslagader van haar nietsvermoedende tegenstander door: 3-2

En zo kwam het dat we met 3-2 voor stonden, terwijl Ralf gewonnen leek te staan, Roel al een tijdje in de touwen hing, en Stefan op bord 3 in een partij die nog lang niet voorbij leek plotseling een gratis toren mocht incasseren. Stefan won, Roel verloor, en Oisterwijk leidde met 4-3.

En dan bord 5. Ralf had al enkele malen een remiseaanbod van zijn tegenstrever van de hand geslagen. Dit had waarschijnlijk alles te maken met het feit dat hij al een zetje of 30 met een dame tegen 2 stukken méér speelde. Zijn opponent, Maarten Werkhoven, was er echter in geslaagd de stelling vakkundig dicht te schuiven, waardoor Ralf zich genoodzaakt zag er nog een stuk in te slingeren om iets van winstkansen levend te houden. Hij beloofde de teamleider dat hij het niet meer om zeep zou helpen:

Zwart heeft net een pion op e4 geslagen. Maarten rook in deze stelling bloed en speelde 60. Te1!. Ralf sloeg op d3, Maarten speelde Txe5, en Ralf speelde het (enige juiste!) 61. … h4!:

Maarten, die zich al de hele middag met hand en tand had zitten verzetten tegen een wisse dood, wist echter in bovenstaande stelling het verschrikkelijke 62. Te3+?? uit zijn vingers te krijgen. Ralf, die de afgelopen jaren al naam maakte als escape artist, sloeg de loper en Maarten gaf op.

Door het oog van de naald kroop Oisterwijk dus alsnog naar een 5-3 overwinning, maar moet met 4 matchpunten uit 2 wedstrijden vooralsnog genoegen nemen met een derde plaats in Klasse 5F.